14 Mart 2018 Çarşamba

ROBOT DEĞİLİZ.

Oldum olası tepkisiz insanları anlayamadım.
Bir bildikleri var mı diye bakıyorum, çoğunlukla yok.

Bir şey onları rahatsız edecekse bireysel çıkarları doğrultusunda bakıyorlar, yoksa genel ya da empatik durum onların umurlarında değil.

Budala ya da kötü niyetliler bence.

Çünkü olaylara tepki vermek insani bir özelliktir, nezakettir, duyarlılıktır, yardımseverliktir, medeniyettir, sorumluluktur, cesaret ister vs vs....

Hiçbir şey yapmamayı kar sayanlar çok. Sokak hayvanlarına hep birileri su verir diye düşünen onlarca insan olduğunu gördüm. Peki bu kim diye sormaz, ya da ben de o birisi olabilirim diyemez. Üşenir.

Ailesi ya da yakın arkadaşı, sevgilisi vs... zor durumdadır, sataşma vardır, haksızlığa uğramıştır. Yorum yapmaz, bana bulaşmasınlar, ben cici insanım der, göz yumar.

İlişkileri bitirmek de çok kolay bazılarına. "Sevmiyorum, istemiyorum, yoruluyorum, ne gerek var, kötüsün, iyiyim, ben ben ben..."
Hani aileydik, arkadaştık, paylaşılanlar dersin. Yok, benim için bitince herşey biter, büyük insanım ben... Gerisini toplamayı düşünmez, zahmet olur. Bırak dağınık kalsın, önemi yok, nasılsa benden sonrası tufan. İnsanlık oraya kadardır çünkü.

Şımarıklık mı, kendine saygısızlık mı, tembellik mi, kompleks mi? Sanki bilgisayar ya da film karakteriyiz, duygusuz robotlarız.

Bu kadar basit olmamalı diye düşünüyorum. İnsan güzel yönleri olan bir canlı, güzel bakar, güzel düşünür, iyilik yapar, sever, sayar, incitmez... İncelikleri vardır insan olmanın, sorumlulukları, ayrıcalıkları vardır.
Biri için değerli olmak güzel birşey üstelik. Vermeyi bilmek iyidir. İyi olmak iyiliği getirir hayatımıza.
Kendimize bir an önce dönüp bakmamız, hayatımızda cesur ve güzel insanların artması dileğiyle.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder