22 Mart 2018 Perşembe

YAĞMUR DAMLASI

her yağmur başladığında uyanır içimdeki dünya ;
Düşünsene etrafı bir çok turden ağaçla kaplı ormanın içinde ahşap bir evdesin. Aldığın oksijen ile gıdım gıdım vücuduna şehrin enjekte ettiği zehiri atarken, nazlı nazlı yağmur damlaları toprakla buluşmaya başladı. Damlalar büyüdü büyüdü. Pencereler, etrafa yayılan toprak kokusunu doldururken içine  zihnine ise doldurduğun şeyin adı huzur oluyor.

Çatıdaan gelen yağmur sesi seni alip goturuyor uzaklara ve pencerede kahveni o kivamla yudumlarsın bir yandan da... Gök gürültüsü bile huzur getiren bir ses olur ve birbiriyle uyum içindeki bu seslerde dogarsin yine yeniden.

Hiç istemezsin ama yagmur biter biraz sonra. Sen bir ruyadan uyandığını sanarsin ancak daha son sözünü söylememistir doğa. Her sey bitti dedigin anda bir bülbül çikar sahneye ve başlar şarkısına. Sonra bir digeri ve bir digeri daha artik civiltilar hakimdir ovaya...

Akşamın serinliği çöker bir yandan ormana ve ağaçlar bile uyumaya yön tutar o anda. Sen ise o mütevazi mabedinde betonarme zihinlerden arınmış bir zamanda, bin bir güzellik saklı sabahları anarsın bu dünyanda ..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder