9 Eylül 2019 Pazartesi

Din İstismarı

Dünyada yaptıkları tek şey dinden nemalanmak olanların ve dini siyasete alet edenlerin Atatürk ‘ü anmasını beklemek biraz saflık olmuyor mu?
***
Milli Mücadele döneminde Ankara'da görev yapan Sovyet Diplomat ARALOV anlatıyor: “Tıp fakültesi son sınıf öğrencileri cepheye gidip, şehit oldu diye mezun verememişken medreselerdekilerin askerden muaf tutulması Ata’yı nasıl da kızdırıyor... Bir de medreseler için ayrılan alanların köylülerin elinden zorla alınmış yerler olması onu harekete geçiriyor. O gece iki medreseyi ziyaret ettik. Kanlı canlı, hemen hepsi de gencecik mollalar medresenin avlusunda dizilmişlerdi. Bunların yanında, geniş cübbeli, beyaz sarıklı hocalar da yer almıştı. Hepsi de yerlere kadar eğilerek Mustafa Kemal Paşa'yı selamlıyorlardı.
Bunların içinden biri, bunların başı ve en nüfuzlusu, Mustafa Kemal Paşa'dan medrese sayısını arttırmasını rica etti. Bu zat, ayrıca medrese öğrencilerinin askere alınmamalarını da istirham etti.
Hoca konuşurken Mustafa Kemal'in kendini tuttuğu belli oluyordu. Ama, medrese öğrencilerinin askere alınmamaları söz konusu olunca, artık kendini tutamadı ve yüksek bir sesle, sertçe:
-Ne o, dedi, yoksa sizin için medrese, Yunanlıları mağlup etmekten, halkı zulümden kurtarmaktan daha mı değerlidir? Millet kan içinde yüzerken, halkın en iyi çocukları cephelerde dövüşür, yurt için canlarını feda ederken, siz burada genç, sapasağlam delikanlıları besiye çekmişsiniz!
Mustafa Kemal konuştukça, gözleri daha korkunç bir hal alıyordu:
-Bu asalakların askere alınmaları için hemen yarın emir vereceğim!
Hocalar sindiler, ama yüzleri öfkeden kıpkırmızı kesildi, yabancıların yanında hükümet başkanı onları paylamıştı. Mustafa Kemal Paşa bize dönerek:
-Haydi gidelim, dedi, artık burada bizim için yapılacak bir şey kalmadı. Ve şöyle, isteksizce bir selam vererek oradan ayrıldı.
Mustafa Kemal Paşa otomobilde uzun bir süre yatışmadı:
-Savaş sona erince onlarla daha ciddi konuşacağım! Her şeyden önce onları malî dayanaklarından, vakıflardan, yoksun edeceğim. Yurt topraklarının büyük bir parçası, nerede ise üçte ikisi, belki de daha çoğu vakıftır. Bu topraklar mollaların yaşama kaynaklarıdır. Bunların çoğu köylülerin elinden alınmış topraklardır. Buna son vereceğiz. Bir de utanmadan hükümetten yardım istiyorlar.
Mustafa Kemal, Anadolu topraklarında, şimdi gördüğümüz dinç, sağlam delikanlıları askerden kaçıran 17 bin medrese bulunduğunu söyledi. Bu tam bir kolordu demekti.
Medrese öğrencilerinin şimdiye kadar niçin askere alınmadıklarını sormam üzerine Mustafa Kemal, bunların askere alınmaları için gerekli emrin verilmiş olduğunu söyledi. Bu inkılapçı adım, subaylar arasında büyük bir sevinç yaratmış ve bu olay son günlerin en çok üzerinde durulan konusu haline gelmişti.”
(SEMIYON IVANOVIC ARALOV, BİR SOVYET DİPLOMATININ TÜRKİYE HATIRALARI)
*****
Dini ve dindarlığı vatan hizmetinden kaçmak için kullananlar, bunun önüne geçtiği için Atatürk’ü sevmezler.
Gerçek dindarlar ise Atatürk’ün başlattığı milli mücadele ve devamında kurulan cumhuriyet sayesinde ezan-ı Muhammediyenin minarelerden hiçbir engel olmadan okunduğunu ve ibadetlerin de bu sayede hiçbir şeyden korkmadan yapıldığını bilirler.
Şimdi durup, dini siyasete malzeme yapan bu Atatürk düşmanlarından Zafer Bayramıyla çakışan cuma hutbesinde Atatürk’ü anmasını bekliyoruz.
Dini kendine malzeme yapanlardan, yani dincilerden Atatürk’e karşı iyi duygular beklemek bir fantezi değil midir?
Dincilik ile dindarlık arasındaki fark da bu olsa gerek.
Cumhuriyet severlikle cumhuriyet düşmanlığının da kaynağı hep aynı sebepler.
Neyse ki Allah’ın adaleti var.
Sevgiyle kalın

Hiç yorum yok:

Yorum Gönderme