İnsanlar bilmedikleri, araştırmadıkları konularda doğrunun gerçekteki gibi değil umdukları gibi olduğunu sanır ve buna inanma eğiliminde olurlar.
Kendisine gerçeğin sandığı gibi olmadığının söylenmesi, ortaya konması hiç hoşlarına gitmez ve genellikle sanılarına inanmaya devam ederler, çünkü bu zahmetsiz ve kolaydır.
Yeni edinecekleri bilgilere veya yeni duydukları gerçeğe inanacak olurlarsa parametrelerini yeniden düzenlemeleri gerekir ki bu zihinsel olarak yorucu ve zahmetlidir.
İnsan beyni, kolay olanla zor veya zahmetli olan arasında seçim yapmak durumunda kaldığında kolay ve zahmetsiz olanı tercih eder.
Propaganda, insana nasıl düşüneceğini değil, ne düşünmesi gerektiğini empoze eder ve insanlar kolay olanı seçerek, nasıl o yargıya vardıklarını bilmeden onu düşünür, söylenene inanır.
Algı mühendisleri ve kurnaz siyasetçiler de bu durumu tepe tepe kullanırlar.
Bu yorucu ve zahmetli işten kaçınıldığı için din konusunda da kulaktan dolma bilgilere iman edilir.
İnsanlara, başkalarınca ne düşünmesi gerektiği çeşitli ve etkili yollarla, tekraren söylenmesi halinde yorucu olan araştırma, yorumlama ve karar verme sürecini atlayarak kolayca, sanki bunları kendi yapmış gibi o inanca sahip olurlar.
TV'lerde her gün onlarca kez, sanki bir seferde anlayamayan geri zekalıymışsınız gibi size izletilen aynı reklam için neden para harcanıyor sanıyorsunuz?
Siyasi propagandalarda aynı vurgunun aynı iddianın defalarca tekrar edilmesi nedendir sanıyorsunuz?
Doğruyu söyleyen birinin, esasen yalancı biri tarafından sürekli, tekraren yalancılıkla itham edilmesi de bu yüzdendir.
Bunun yanında oltaya bazı yemler ve umut da takıldığında insanları inandırmayacağınız, ikna edemeyeceğiniz şey yoktur.
İnsanlar en kolay şekilde kolaycılıktan, sanılarına inanmışlıklarından ve midelerinden yakalanır.
Ülkemizde olan biten ve sürekli tekrarlanan döngü de budur.
Oltayla sazan balığı yakalamak bile bundan zordur.
