ATATÜRK VE MEVCUT DURUM

 "Bir kişi nasılsa tanrısı da öyledir." demiş Goethe…

Sizden sadece biraz saygı istendi, çıkardığınız yaygaraya, ettiğiniz kelamlara ve nankörlüğe bakın. Halbuki gerginleşmenin kutuplaşmanın aşılması için ne kadar iyi olacaktı.

Sizin derdiniz ne din ne İslam…

Sizin derdiniz saltanatınız. İnsanları güdebilmek için dini kullanabilmeyi kendinize hak görüyorsunuz. Hırsızlık, hainlik, ahlaksızlık normaliniz olmuş. Ne geçmişi biliyor ne geleceği düşünüyorsunuz. Haramı helali bilmeden yolunuza çıkan herkesi kafir biliyorsunuz.

Namık Kemal’in, Mehmet Akif’in İslamcılığı sizin saltanatınıza karşıydı. Onlar Müslümanı size değil gerçeklere, gelişmeye, tekamüle bağlamak isterlerdi. Bizim seveceğimiz İslam, İslamcılık onlarınkidir. Siz ise bu saltanatınızı kaybetmemek için İngilizle, her düşmanla dahi işbirliği yapansınız.

Siz kendi tanrınızı kendi emelleriniz için kendinize bir araç yapmışsınız. Sizin için Arapça ve sarık kutsal, Türk milletinin, kahramanlarının bir değeri yok.

Atatürkçülük adına sizin yobazlığınızı alıp, güya Atatürkçü geçinip karşı tarafta benzerini uygulayanlar da var. Hep oldular ve yine olacaklar belli ki. Onların tanrısı da sizinkine benziyor aslında.

Siz, iktidarı elde tutmak için yüzyıllar boyu dine eklenmiş türlü türlü lügate, yalana başvururken, onlar da batıya yetişmeye çabalamayı onlar gibi olmak zannından öte götüremediler.

Oysa Atatürk ve arkadaşlarının bütün gayreti, batılı olmak değil batılıyla müsavi olmak çabasıydı.

Öyle yüzünü Ortadoğu'ya dönmekle, entarimi giyeyim, fesimi takayım ben Osmanlı olayım demekle çözemeyeceğin, artık canına kastedilen riskli yüzyıllar dönemine girdiğin zamandı o.

300-400 sene sonra kafana dank eden geri kalmışlığının seni artık yürümeye değil çatlarcasına koşmaya mecbur ettiği bir çağın başlangıcıydı o.

Belki radyoda neden Türk musikisi çalmadı opera çaldı diye sorabilir, tartışabilirsin “hakkın da var” belki ama seni hoşuna gitmese de koşmaya mecbur eden nedeni artık sorgulayamazsın, bunu anlamak zorundasın. Çünkü Türk’ün varlığı artık bu cumhuriyette vereceği mücadeleye bağlı.

600 yıllık bir imparatorluktan sonra artık bu yeni formattan başka çıkış yolun kalmadı. Ne Ortadoğu devleti, saltanat, halifelik seni kurtarabilirdi, ne Osmanlıcılık ne komünist ne etnikçi olmak ne de Amerikan İngiliz mandası olmak.

Wilson prensiplerinin bile amacı seni yaşatmak değildi, senden sonra orada kimlerin yaşayacağını tespit etmekti. Batı için mesele sadece zaman ve güç toplamaktı. Sadece 1. Dünya savaşının yorgunluğunun ardından “Türk’ü buralardan kazımak” şehvetinin damarlarını birazcık gıdıklamasına bakardı.

Sana “Türk milleti zekidir, Türk milleti çalışkandır” diye boşuna söylemedi ama sen maşallah bu konuda da Atatürk'e muhalifsin...

Gerçi artık melali anlamayanlara aşina olduk iki tarafın da sayesinde.

Hakkını ödemeyeceğiniz bir insanın hakkına girmeyin...

Eğer öyle ne idüğü belirsiz, hikmetini nereden aldığı belli olmayan şeyhin şıhın şefaatinden, şusundan busundan söz ediyorsanız, Türk Milleti bin yıldır bunca şehitle, bunca gazasıyla dağlar gibi kemikle etle, seller gibi akan kanıyla Allah yolunda cenk eden, kafirin karşısındaki tek ordu olduğu için de bir şefaat hakkımız elbet bunlardan daha çok vardır ve o hak da elbet bu büyük adamın -varsa günahı- Allah katında bağışlanması içindir.

Alparslan'ın, Fatih'in sancağını yere düşürmeyen bu adamdır, o sadece sizin sandığınız camilerde ezanı susturmayan bu adamdır, namusumuzu çiğnetmeyen bu adamdır...

Allah'ın Türk milletine lütfu, hediyesi bu adamdır.

Allah O büyük insana rahmet etsin, nurlar içinde yatsın...

AKIL ve ZEKA ÜZERİNE

 Şunları ayırt edelim;

Akıl ve zeka farklı şeylerdir. Genellikle birbirine karıştırılır.

Zeki olan her insan akıllı olmayabilir ama akıllı olan her insan genellikle zekidir ama bu da her zaman doğru olmayabilir.

Önce tanımlarını ortaya koymamız gerekir.

Akıl; fenomenlerin, yani somut veya soyut algılanabilir ve denenebilir olay ve nesnelerin bilgisinden ve benzerliğinden oluşan bilgileri depolama, arşivleme ve bunlarla kurallara varma yeteneğidir.

O halde akılın, insanlarda Tanrı vergisi bir yetenek olduğu söylenemez. Çünkü aklın var olabilmesi için soyut ve somut bilgi birikimi gerekmektedir. Bu bilgi yoksa akılın varlığından söz edilemez. Demek ki insan bilgi birikimi oranında akıllı sayılabilir. Yani aslında bir bilgisayarın harddiskinde depolanan programlar ve bilgiler gibi düşünülebilir.

Zeka; en geniş anlamıyla, genel zihin gücü olarak da tanımlanabilir. Zihnin algılama, bellek, düşünme, yorumlama, öğrenme gibi birçok işlevini içerir.

Zekanın doğru çalışması için bir birikme, bilgi ve tecrübe deposuna ihtiyacı vardır ki işte bunu akıl sağlamaktadır.

Yani yine bilgisayar örneğine dönersek; son model, bilmem kaç çekirdekli yüksek ramlı bir bilgisayarınız varsa (bu zekayı ifade eder), fakat bu bilgisayarınızın harddiskinde programsal araçlar ve arşiviniz yoksa (bu akılı ifade eder) sizin bu bilgisayarınız bir halta yaramaz, belki internete girip gezebilirsiniz ama bir belge bile üretmezsiniz, o kadardır.

Yani zeka sahibi olmak, mutlaka akıl sahibi de olmak, akıllı olmak anlamına gelemez. Karşılaşılan herhangi bir olay veya durumu düşünme, yorumlama, sonuç çıkarma yetenekleri, ortaya çıkan yeni verilerle akıldaki birikimin zekayla işlenmesine bağlıdır.

Buna göre, aslında cahil denilen kimselerin zekası olabilir ama genellikle akıl denilen birikimi olmaz.

Dolayısıyla günümüzün hastalığı olarak, insanlar zekalarına güvenip akıl konusunu es geçmek şeklinde garip bir davranış içine girmektedirler. Herkes kendisini çok zeki hissediyor ancak acaba akıllı mıyım diye pek düşünmüyor. Hal böyle olunca da gerçekten akıllı insanlar kendisini zeki gören bu insanları kendi seviyelerine çıkaramıyor ama kendisini zeki sanan insanlar, hiç sahip olmadıkları şekilde akıl sahibi insanları bir çırpıda kendi seviyesine çekmeye çalışıyor.

Onlar farkında olmasa da, sadece akıllıların fark edeceği şekilde ortaya şöyle bir durum çıkıyor;

Cehaletlerini zekâvetlerinin çekmecesinde saklamaya çalışanlar, aslında ahmaklığın gönderinde bayrak yapıyorlar.