Oysa ne büyük hedeflere göz dikmiştiniz bu inançları, ülküleri taşımaya başladığınızda...
Sizinle aynı inançları, ülküleri paylaşanları kardeş bilmiş, hiçbir sır bırakmamıştınız aranızda. "Zaaflarınızı dostlarınıza göstermeyin çünkü, belki bir gün size karşı kullanabilirler" sözü, size hiç doğru gelmemişti. İnsan, kardeşim dediği insanlarla bütünleşmenin ötesinde ne düşünebilir ki?
Birilerinin sizin adınıza düşündüğünü, plan kurduğunu, hesap yaptığını, altınızı oyduğunu, inançlarınızı, ülkülerinizi başkalarının hesabına istismar ettiğini nereden bilecektiniz...
Herkesi kendiniz gibi bilme hatasına düştünüz. Geriye dönüp baktığınızda ise "herkesin siz olmadığını" görmek yıktı bütün duygularınızı.
Şahıslara değil, değerlere iman etmenin farkında olmayanların kendilerini değer yerine koymaları, ciğeri beş para etmezlere yalakalıkları, belirleyici unsur konumuna oturmaları, vazgeçilmez merkez fotoğrafı sergilemeleri, aslında sadece bir dalkavuk iken arsızca "karar verici, bilirkişi koltuğunda oturmaları"....
layık oldukları yere indirememek, katlanmak zorunda olmak ne kadar ağır bir yüktür ülküleri olan namuslu kişilere.Üzüntüm şu ki; 2026'da da aynı habitatta, deforme ve dejenere olmuş, insanımsı canlılarla birlikte yaşamaya devam edeceğiz maalesef.
Üstelik bazıları da yönetici konumunda olmaya devam edecekler ve yenileri de eklenecektir.
Kimi statüyü korumak için, kimi makam, kimi yal beklentisiyle bu dejenerasyon ve kepazelik sürecektir.
Merhabalar Üstadım.
YanıtlaSilYazınızı okudum, saptamalarınızda yerden göğe kadar haklısınız. Ülküler insanı yüceltir; ama ülküleri araç eden insanlar, insanı yıkar...
Selamlarımla birlikte esen kalın.