Hayatın dengesi şaşmaz. Ne kadar uzun sürerse sürsün, hiçbir kötülük sonsuza dek hüküm süremez. Tarihte sayısız kez zalimliğin yükseldiği, adaletin susturulduğu zamanlar olmuştur. Ancak her defasında bir kırılma yaşanmış, devran dönmüştür.
İnsan, kendi cehennemini de kendi cennetini de içinde taşır. Kötülük, bir noktada kendini tüketir. Kim bir uçuruma uzun süre bakarsa, uçurum da onun içine bakar.” Zalim, eninde sonunda kendi yarattığı karanlıkta kaybolur. Gücü elinde tuttuğunu sananlar, aslında kendilerini felakete sürükler. Çünkü hayatta hiçbir şey tek bir çizgide ilerlemez; her yükselişin bir düşüşü vardır.
Mevlâna asırlar öncesinden seslenir: “Şu toprağa sevgiden başka bir tohum ekmeyin, çünkü ne ekerseniz, o büyür.” Kötülükle büyüyen, kötülüğün içinde kaybolur. Adalet bazen geç gelir, ama mutlaka gelir.
Zaman, her şeyin en büyük şahididir. Kötülük, sonunda çürüyüp yok olur. Geceler ne kadar uzun olursa olsun, güneş her zaman doğar.
Merhabalar.
YanıtlaSilHiçbir kötülük sonsuza kadar sürmüyor ama, sürdüğü sürece de etkin olduğu yeri, yerl bir ediyor.
Selam ve muhabbetle.
görüşlerinize katılıyorum Recep bey Tarih boyunca kötülüğün güçlenmesini sağlayan yalnızca zalimlerin eylemleri değildi. Kötülüğün karşısında harekete geçebileceklerin sessizliği, daha bilinçli olanların kayıtsızlığı ve adaletin eğilip bükülmesi, toplumların çöküşüne zemin hazırladı. saygılar
Sil